Bloemen op de liturgische tafel

Op 17 februari (Aswoensdag) is de veertigdagentijd begonnen en die duurt tot en met Stille Zaterdag 3 april. We willen deze tijd nadenken over de donkere weg die Jezus bewandelde naar het licht van Pasen toe. We willen met Jezus mee wandelen aan de hand van sprekende beelden.

We hebben gekozen voor de Zeven werken van Barmhartigheid. Elke zondag staat een ander werk centraal, met de bijpassende symbolen. We gaan dit verbeelden met een rood hart dat op de liturgische tafel ligt. Het hart van Jezus met de rode kleur van de Heilige Geest en van de inspiratie van ons geloof. Elke zondag komt er een symbool bij. Wij gebruiken daarbij telkens een winterplantje als teken van het ontkiemende leven.

Zondag 28 maart is het thema: de doden begraven en gedenken. Wij hebben paarse tulpen als symbool voor rust. De stenen zijn als symbool voor onze stenen, waarmee wij onze overledenen gedenken.  In de Joodse traditie staan ze voor onvergankelijkheid, liefde en eeuwig geloof.

Zondag 21 maart staat het veertigdagenproject in het teken van de hongerige voeden. Op het hart zie je brood, groente, fruit en eieren: goede voeding voor iedereen. Daarom houdt de voorzitter van de voedselbank Zeist een korte toespraak. En de diaconie houdt een actie voor de voedselbank op zaterdag 27 maart van 11.00 – 12.30 in de Oosterkerk. Schrijft u dit alvast in de agenda?

Zondag 14 maart is het “de naakten kleden”, de bijbehorende bloemen zijn: katoenbollen (kleding) en voorjaarsbloemen (van dor naar leven).

Zondag 7 maart staat het 3e werk van barmhartigheid in het teken van ‘de vluchtelingen huisvesten’. Daarom zie je zondag op het hart vogelnestjes (huizen) en lentebloemetjes, die onder stenen uit komen piepen. Als symbool van tegen de verdrukking in groeien.

Zondag 28 februari stond in het teken van ‘de dorstige lessen’, de bloemen zijn De roos van Jericho, die jaren zonder water overleeft  in de woestijn; als referentie naar Jezus in de woestijn. Als symbool van dor naar levend. De roos van Jericho heeft tijdens de dienst water gekregen en begon zich onmiddellijk open te vouwen. De paarse voorjaarsbloemen waren neergelegd als stromen van water als symbool van tot leven komen.

Zondag 21 februari was het thema ‘zorgen voor de zieken en eenzamen’. Je alleen voelen in deze tijd als je ziek bent, maar ook ziek kunnen zijn van de eenzaamheid in deze pandemie. Het plantje is het sneeuwklokje, dat plotseling uit de sneeuw omhoog komt. Uit de ijzige kou komt ze tot bloei. Daarnaast klimop, een plant die altijd groen blijft en hier staat als symbool voor eeuwig leven. Door de hechtwortels staat de plant ook voor trouw en vasthoudendheid.

Namens de bloemengroep, Marianne Theisens en Margot Veerkamp

Share this post